زیارت

مرغکی بی بال و پر از چنگ صیاد آمده/بر حریم کبریائی در پی داد آمده/چشم بر ایوان عدل عشق می دوزد بگو/از کرم لطفی کن ای آقا که فرزاد آمده. امروز غروب هم به رسم مالوف و ادای تکلیف،در ادامه بازدیدم از آثار و اماکن تاریخی و مقدس استان فارس،به زیارت بارگاه ملکوتی حضرت میر احمدبن موسی کاظم(ع)فرزند بزرگوار امام موسی کاظم(ع)و برادر جلیل القدر حضرت امام رضا(ع)ملقب به شاهچراغ مفتخر شدم.بارگاهی که مامن دارا و ندار،فقیر و غنی،شاه و گداست.هنگام ورود به صحن مبارکش،سلامی دادم و اذن دخول خواستم.السلام و علیک یا سیدنا و مولانا،السلام و علیک ای عاشق آرمیده بر خاک و ای عارف پر کشیده افلاک.وارد حرم مطهرش که می شوی به عینه می بینی که پیر و جوان،زن و مرد و حتی کودکان خردسال نیز عاشقند و عاشقانه بر گرد شمع معشوق خویش می گردند.در هنگامه ورود به آستان مبارکش،با چشمانی خیره بر مقبره تابناک و دستی بر سینه،مودبانه سلامش می دهند و در هنگام وداع نیز آن دست بر سینه است و آن چشم بر راه تا این بار هدایتگر گام هایشان از قفا باشد.انگار زائران در تصور زاهدانه خویش،مشایعت کننده عالی مقامی را می بینند که از فراز ایوان خانه خود با آنان بدرود می گوید.حقیفتا" اینگونه دلداده گی و ضیافت،شوری است روحانی بر ساحت قبله گاهی ربانی.عاشق که شدی بی قراری/معشوقه به کس نمی سپاری/ هر گام به بارگه جلوتر/تا بوسه زنی دوباره بهتر/معشوقه ترا سلام داده/بر ذکر تو احتشام داده/چون شکوه نمایی از نقاهت/ تیمار نمایدت  شفاعت. به مقبره تابناک و حریم کبریائی حضرتش نزدیکتر شدم تا با کسب اجازت از محضر مبارکش سوالی بپرسم.اجارت فرمودند و پرسیدم:آقا جان،بعد از شهادت پدر بزرگوارت امام موسی(ع) مردم با شما بیعت کردند،چه شد که دست از امامت شستی و خود ماموم گشتی؟فرمود:پدر بزرگوارم قبل از شهادت وصیتی سر به مهر به مادر مکرمه من سپرد تا آن را به صاحبش رساند.پرسیدم:آیا مادر بزرگوارت شخصا"آن وصیت را به صاحبش سپرد؟فرمود:خیر،به من سپرد تا به صاحبش بسپارم.پرسیدم:توصیه پدر بزرگوارت برای تحویل وصیت نامه خود به صاحبش چه بود؟فرمود:به مادرم فرموده بودند:هرکس از اولادم در طلب امانت آمد او امام شیعیان خواهد بود.پرسیدم:اول بار چه کسی در طلب امانت آمد؟فرمود:برادر بزرگوارم حضرت امام رضا(ع).گفتم:خوشا به حالت که وفای به عهد کردی و چنان امانتی را به صاحبش سپردی.در حالی که همچنان به دیده گانم خیره مانده بود و در انتظار سوالی دیگربود،پرسیدم:آقا جان،می دانی که هر روز هزاران زائر به دیدارت مشرف می شوند و تنهایت نمی گذارند،ولی آیا نشانی از آرامگاه مادر بزرگوار و مطهرت حضرت فاطمه(س)هم دارید؟با شنیدن سوالم دستمال مبارکش را بر دیده مطهرش نهاد و اشک ریزان زمزمه ای بدین مضمون سر داد: دیده همه عمر به دنبال تو/دل به هوای تو و احوال تو/هر قدمم نام تو را خوانده ام/بر سر کویت به اذان مانده ام/عطر تو را از گل و گلدسته ها/بویم از آن بال و پر بسته ها/در سفرم تا به بقیع می روم/دیدن رخسار ربیع می روم/خفته کجا مادر معصومه ام/شاخه گل پیکر محجوبه ام/بوسه زنم بر قد و بالای تو/دست کشم بر سر و سیمای تو/خاک تو را سرمه چشمان کنم/زلف به شوق تو پریشان کنم/تشنه لبان چاک گریبان کنم/یاد حسین از دل و از جان کنم/آه مگر ساقی کوثر نبود/طفل حسین تشنه ز ظلم عنود/ رنج و عذابم مده ای خاک پاک/حسرت دیدار تو کردم هلاک/ فاطمه جان،پرسش فرزاد شرارم زده/دیده به خون گشت قرارم بده.حضرت آقا زیر لب این بخواند و سخت بگریست،لحظاتی نگذشته بود که حضرت آقا سر مبارکشان را بلند کردند و نازنین چشمان  به خون آغشته اش را به من دوختند.سپس فرمودند:وای فرزاد،چرا پرسیدی و داغم را تازه کردی؟تحملم لبریز گشت و های های در کنارش گریستم،گریستم از داغ تنهایی تو فاطمه جان،گریستم از داغ بی نشانی آرامگاه مطهرت فاطمه جان.السلام علیک یا فاطمة الزهراء،السلام علیک یا بنت رسول الله،السلام علیک یا ام ابا عبدالله،السلام علیک یا مونس تنهائی علی ولی الله،السلام علیک یا گریه های شبانه بقیة الله.السلام علیک یا شفاعت کننده روز جزا،السلام علیک....با چشمانی اشکبار و گامهایی در قفا،عزم خروج از بارگاه ملکوتی مولای خود را داشتم که بنده نوازی فرمودند و پرسیدند:آقا فرزاد عزم رفتن دارید؟گفتم آری ای مولای من،می روم:می روم تا با گلابم خاک پاکش را بشویم/چون نسیمی در بقیع گم کرده تاکش را بجویم.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 1- 1-این نوشته را قبلا"در مورخ 9/6/91در وبلاکم ثبت کرده بودم.نشر مجدد آن را تقدیم می کنم به عاشقان و رهروان بانوی دو عالم حضرت فاطمه الزهراء(س)2- زمزمه های متن از سروده های حقیر می باشد.3-منظور از بال و پر بسته ها،امامان معصومی هستند که غریبانه در قبرستان بقیع آرمیده اند.  فرزاد هخامنشی     

/ 6 نظر / 19 بازدید
کاس آقا

سلام و درود جناب هخامنشی بزرگوار - شهادت ام الأبیها ، حضرت فطمه (س ) را به شما تسلیت می گویم .[گل]

لیلی

خوش ب حال شما ک چنین سعادتی را پیدا کردید ک ب حرم ایشان مشرف شدید. التماس دعا

فاطمه مومنی

فرزاد عزیز خیلی زیبا ودلنشین بودخیلی خوشم آمدهمه نوشته هاتون عالیه همواره موفق وسلامت باشید. راسته که شاه چراغ هم مثل برادرش مریضا رو شفا میده ؟

فرزاد هخامنشی

سلام.لطفا"خوانندگان محترم به علت مسدود بودن وبلاک رز زرد و به جهت دسترسي به ادامه مطالب به آدرس وبلاک جديد بنام didarbashoma.irمراجعه فرمايند.